Warning: session_start(): open(/var/cpanel/php/sessions/ea-php56/sess_c0e7c1222ab241b19c6ca5c851a4a65d, O_RDWR) failed: No such file or directory (2) in /home/unidars/public_html/wp-content/plugins/easy-digital-downloads/includes/class-edd-session.php on line 414

Warning: session_start(): Failed to read session data: files (path: /var/cpanel/php/sessions/ea-php56) in /home/unidars/public_html/wp-content/plugins/easy-digital-downloads/includes/class-edd-session.php on line 414
یونی درس | معماری – یونی درس - دانلود نمونه سوالات رشته مهندسی معماری کارشناسی و ارشد و کاردانی
no-img
یونی درس

معماری – یونی درس - دانلود نمونه سوالات رشته مهندسی معماری کارشناسی و ارشد و کاردانی


یونی درس
adsads

ادامه مطلب

ZIP
معماری
zip
۱۳۹۸-۰۷-۰۲
3 مگابایت

معماری


معماری در لغت به معنای آباد سازی و آبادانی است

تعاریف معماری

معماری در لغت به معنای آباد سازی و آبادانی است که مفهومی فراتر از ساخت و ساز را در خود دارد . معماری را علم و هنر شکل دهی به فضای زیستی انسان تعریف نموده اند .

معماری به عنوان یک موضوع پلی تکنیک همواره مورد نظر می باشد و فصل مشترک سه حوزه علم و فن ، علوم انسانی و هنر می باشد .

به بیانی دیگر برای مبادرت به طراحی معماری ) و شهرسازی ( می بایست که برای لحاظ کردن همه شاخصه های مورد نیاز هر سه حوزه ، آشنایی اجمالی از این موارد داشته باشد ، چرا که تعیین کننده نهایی یک اثر معماری ، طراح آن می باشد .
تعاریف معماری از دیدگاه بزرگان این رشته به قرار زیر می باشند :

فیلیپ جانسون

معماری هنری است شگفت انگیز ، روشنگر و آزادی ساز ، هنر معماری عبارت است از طرح هایی فردی
که با نقاشی و تندیس رقابت می کند و هیچ معنایی ندارد بلکه تنها ایجاد انواع جدید فضاهاست .

لویی کان

معتقد است معماری به عنوان خلقتی هنری برای برآوردن یک نیاز نیست ، بلکه آفریدن نیاز است . معماری
شناسایی همگنی فضاهایی است نامتناسب با عملکردهای خاص انسانی . معماری سازندگی ذهنی فضاهاست و از جایی
شروع می شود که عملکرد روشن و مشخص است .

لوکور بوزیه

معماری فرم ها ، حجم ها ، رنگ ها ، اکوستیک و موسیقی است . نور و سایه بلندگوهای معماری اند .
معماری بازی استادانه ، صحیح و باشکوهی از احجام ترکیب شده در زیر نور می باشد .

آنتونی گائودی

معماری موجودی زنده است و فضایی پویا که دنیاهای درون و برون را به یکدیگر پیوند می زند .

پیتر آیزنمن

معماری در حضور و بینش خود به عنوان سرپناه و عرفاً خانه و کاشانه ریشه دوانیده است . معماری محافظ
هستی است و آخرین سنگر مکان ؛ مکان لامکانی را فرو می نشاند زیرا لامکای موقعیت متناقضی را دامن می زند .

مبانی نظری معماری

منظور از مبانی نظری معماری و طراحی ، مفاهیم و اصولی است که حاکم بر خطوط اصلی طرح و سازنده ایده های آن باشد ، است .

این مفاهیم و اصول به همراه ضوابط فیزیکی طرح ، نهایتاً تعیین کننده کالبد اثر هنری می گردد . در هر اثر
هنری منطقاً دو سیمای قابل تفکیک وجود دارد :

الف . جنبه عینی اثر : سیمای عینی هنر ، همان جنبه صوری آن است . جنبه صوری هنر با ماده به عنوان ابزار ، سر و کار دارد که از طبیعت فیزیکی است . پس می توان گفت این سیما به طبیعت تعلق دارد و از قوانین عینی طبیعت پیروی می کند .

ب . جنبه ذهنی اثر : جنبه قوانین ذهنی هنر محتوای هنر است . محتوا عبارت است از تاثیر هنر بر ذهن انسان . پس محتوای هنر ، ذهنی است و به انسان تعلق دارد . سیمای ذهنی هنر از جنبه های عینی آن مشتق و از طریق آن تعیین می گردد .

معماری هنری است

که بیانش از طریق فضا است ، پس جنبه صوری و عینی معماری ، صفت های ویژه فضا می باشد .
همه صفت های ویژه فضا به طبیعت تعلق دارد و از قوانین عینی طبیعی و فیزیکی تبعیت می کند .

محتوا در معماری ، عملکرد فضا است . عملکرد تاثیر فضا بر انسان است . این جنبه عملکرد ذهنی بوده و به انسان تعلق دارد . به عبارتی فرم صفت های فضا و عملکردها بیانگر و معرف فضا هستند .

می توان گفت که کلمات زیر در مقابل یکدیگر به کار می روند :
طبیعت ————– انسان عین —————– ذهن
صورت ————— محتوا کل —————– جزء
وحدت ————– کثرت فرم —————- عملکرد

یک فضا در معماری وقتی زیباست که صفت های ویژه فضا با عملکردهای فضا هماهنگی داشته باشد ) یا به عبارتی هماهنگی فرم و عملکرد ( و این اصلی است که در بررسی معماری سنتی و قدیمی کاملاً مشهود است .

معنی هماهنگی و در عمل شناخت و » صو ت و محتوی « همخوانی فرم و عملکرد در معماری، منطبق بر برداشت کلی فلسفی از هماهنگی در هر بیان هنری می باشد. برای درک مفاهیم سنتی معماری و شهرسازی، باید دیدگاه خاص فرهنگی را نیک دریافت که این مفاهیم در درون آن به وجود آمده است .

اثر معماری

پیش از آن که به عنوان یک کالبد ساختمانی مطرح باشد منعکس کننده یک سلسله تفکرات و بازگوکننده
راه و رسم زندگانی مردمان دوره خود است .

بررسی معماری گذشته چه آثاری که به صورت سمبول مطرح می باشند و چه آثاری که به عنوان معماری بومی از آنها نام می بریم.

نشان می دهد که این آثار گذشته از این که فرهنگ معماری سرزمین ما را عرضه می کنند، پایه لازم برای تدوین هر نظریه ای هستند که مبنای خلق معماری جدید است .

البته این بدان معنی نیست که آنها را بدون قید و شرط تأیید کنیم و تکرار مجدد آنها نیز مورد نظر نمی باشد، بلکه منظور تنظیم و تدوین و هماهنگ کردن اندیشه هایی است که پایه و اساس هر طراحی نو بشمار می آیند.

هر فضایی در معماری بدون در نظر گرفتن شکل و اندازه اش قابلیت انتقال و انعکاس مفاهیمی را دارد. این مسیله زمانی غلیظ تر می شود که فرهنگی غنی پشتوانه خلق فضاها باشد.

چنین فضایی چه در روابط کاربردی فضا و چه در زمینه ایجاد روحیه و برداشت روانی، چه در انتخاب مصالح و شالوده و تطابق آن با نیازهای روحی و روانی غنی می شود.

جستجو و شناخت مظاهر

علایم فرهنگی موجود در کالبد معماری ایرانی، می تواند به شناخت و تعیین ارزشها و مفاهیم خاص فرهنگی که بین مردم رواج داشته کمک کند.

پاره ای از مفاهیم موجود در زندگی روزمره مردم از راه عناصر کالبدی، قابل انتقال به دیگران هستند، که خود پیوندهای اجتماعی – فرهنگی تعیین کننده ای به شمار می آیند و از راه ذهنیت افراد، فضای فکری همگانی را شکل می دهند.

به عبارتی دیگر عناصر کالبدی نمایانگر ارزشها و مفاهیم فرهنگی – اجتماعی، به صورت یک وسیله تبادل فکر بین ساکنان شهر کار می کنند.

استفاده از علایم و مظاهر مربوط به فرهنگهای گذشته، در فضاهای جدیدساز معماری، دانشی جدید در زمینه معماری است .

در این بررسی با پیگیری چنین روشی سعی بر توجه به مجموعه عناصر کالبدی فضا و تمیز آنها از یکدیگر و تعیین رابطه متقابلشان به همراه رده بندی عملکردهای خاص آنها می باشد.

بررسی فضا در معماری

فضای معماری را می توان از نظر فرم به سه دسته تقسیم کرد :

فضای باز

فضای باز در معماری سنتی ایران در دو مقیاس مطرح می شود. اول فضاهای باز بزرگ که بیشتر جوابگوی تجمع های بزرگ، تشریفات مذهبی و نظامی …. بوده است و دوم فضای باز کوچک، که بیشتر در رابطه با کاربردهای روزمره در بناهای کوچک و غالبا مسکونی متداول بوده و معمولا” مکمل فضای زندگی در بخش سرپوشیده محسوب می شده و هماهنگی خاصی را در فضا پدید می آورده است .
با بررسی چند مثال از بررسی معماری ایرانی در می یابیم که فضاهای باز از مدلها و تناسب خاصی تبعیت می کنند که درالقاء احساس محصور بودن فضا یا عکس آن مؤثر است .

فضای نیمه باز

حد فاصل بین فضاهای بسته و باز محاط بر آن در یک بررسی تحلیلی می تواند به عنوان فضای ارتباط دهنده این دو شناخته شود. مجموعه عناصری که کاربرد اصلیشان جدا نگه داشتن فضای باز از فضای سرپوشیده بنا محسوب می شود، تحرک فضایی قابل ملاحظه ای را در کار تلفیق فضای داخلی و خارجی به عهده دارند. بهترین مثال اینگونه فضاها در ایران معماری سنتی است .

ایوان

یکی از عناصر شاخص معماری ایرانی ایوان است و از آن جهت که در محدوده آن و جایگزینی اش در بنا، امکانات تغییر شکلهای گوناگونی وجود دارد عضو قابل توجهی است .

دلیل اصلی و اولیه خلق ایوان را می توان در نیاز و جوابگویی به یک فضای واسطه با فراهم آوردن امکان مکث و توقف در حین گذشته از فضایی باز به فضای بسته و یا بالعکس تصور کرد. البته ایوان به پاره ای عملکردهای جنبی نیز جواب می دهد.

به خصوص با توجه به شرایط اقلیمی، مانع از تبادل سریع حرارت از داخل به خارج در فصول سرد و از خارج به داخل در فصول گرم می گردد. ایوان در کاربردهای مختلف شکل و ابعاد متفاوتی به خود می گیرد و به عنوان حد فاصل نیازهای کاربردی فضا و تزیین و تقویت غنای شکلی فضا ترسیم می گردد.

فضای بسته

در معماری سنتی ایران فضای بسته بیشتر در جوابگویی به نیازهای کاربردی قابل لمس عرضه می شود. نظم دادن به فضای داخلی از فاکتورهای زیاد و متفاوتی تبعیت می کند.

پیروی از سلسله مراتب و روابط موجود بین فرد و گروه و مسایل زیست محیطی از قبیل نور، تهویه و…. شرایط کالبدی شهر و بسیاری از موارد دیگر در خلق ترکیب حجمی یک فضای بسته دخالت دارند.

در مجموعه فضاهای بسته معماری سنتی، همیشه نقطه یا نقاطی به عنوان قلب و مسیر یا مسیرهایی به عنوان محور فضایی قابل تشخیص است .

این محورهای فضایی شخص را از بدو ورود به فضا هدایت می کنند و در قسمت آخر به قلب قطب بنا می رسانند.
فضای معماری سنتی در طول حرکت شخص در فضا، تغییر شکل فضای معماری را به گونه ای مطرح می کند

که از آنچه شخص یک لحظه بعد در پیش روی خواهد داشت مطلع بوده و شناخت داشته باشد. این عمل نه تنها از معرفی فضایی، بلکه از طریق ارایه عناصر معرف که در طول مسیر حرکت قرار گرفته صورت می پذیرد.

وحدت بیرون و درون

فضای بیرون و درون معماری آنچنان بهم پیوسته است که هر کدام شکل دیگری را تعیین می کنند.

در صورتی که در بسیاری از طرحهای امروزی اکثر فضاهای بیرون از نحوه قرار گرفتن ساختمانها در کنار یکدیگر پیدا می شود.

یعنی خود واجد ارزش و اصالتی نیستند، بلکه وقتی استقرار ساختمانها مطابق اصول خودشان صورت گرفت فضای حاصل بین آنها هر چه که می خواهد باشد، فضای بیرونی نامیده می شود.

در معماری سنتی فضای بیرون همان نظم قواعد درون را دارد. هیچ جزیی از درون و بیرون خارج از قاعده و انتظام طرح نمی شود و همان طور که ساختمانها فضای بیرون را می سازند.

خود میدان و حیاط نظم خاصی را به ساختمانها می دهد. قسمت عمده ای از زیبایی، آرامش و احساس وحدت که در بافت قدیمی شهرها و بناهای مذهبی و فرهنگی قدیم دیده می شود مدیون نظام دو فضا بیرونی و درونی در معماری سنتی است .

مسیرها و مکان ها

فضاهای معماری سنتی که از نظر کاربرد، عمومی می باشند در جوابگویی به عامه مردم که در ساعات مختلف شبانه روز با آن فضاها در رابطه هستند.

به گونه ای ساخته شده اند که از اولین لحظات ورود شخص به فضا با در بر گرفتن او به نقاط داخلی و سرانجام به قلب بنا حفاظت و هدایتش می کنند و حس آشنایی نسبی و قبلی با هدف آمادگی در پذیرفتن فضا و تعلق یافتن به آن در شخص به وجود آورده و به تدریج تقویت می کنند.

مسیری که پس از ورود به یک مجموعه معماری سنتی به شخص عرضه می شود، راهی است که از قبل بررسی و تنظیم شده است و پیمودن آن به وجود آورنده رفتار محیطی خاصی خواهد بود که در رابطه با آداب و ارزشهای اجتماعی و فرهنگی مردم است . این مسیر در کل هدایت کننده فرد به طرف مقصد نهایی وی می باشد، در حالی که شخص در حال پیمودن این مسیر امکان توقف و مکث برای منظورهای فرعی را که مکمل هدف نهایی محسوب می گردد دارد. از طرفی در پیمودن این مسیر، فضاهایی عرضه می شود که به خاطر خصوصیات کالبدی خاص مانند: شکل پیوسته خارجی، وجود نمادهای معرف، ابعاد و تناسبات، صفحات محدودکننده فضا و…. در تمام طول مسیر، فضای معماری به گونه ای تنظیم شده که، در شخص قلب ولی نقطه اصل دارای شخصیتی ویژه است که توقف را مقدور می دارند به حساس نمی آیند.



برچسب‌ها :
ads

دیدگاه ها


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *